|
บทความ  |
|
|
|
|
10 สิงหาคม 2547 อ่าน 2,268 ครั้ง |  พิมพ์ |  rss
ในแวดวงการแสดงมายากล หากดูผิวเผิน บางท่านอาจจะดูเป็นเรื่องง่าย แต่ก็มีหลายคนส่วนใหญ่ดูเป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะคนที่กำลังจะก้าวเข้ามาสู่สารบบ ในแบบแผนการเป็นนักมายากล สิ่งที่เราหลายๆคนมอง หรืออาจจะมองข้ามไปก็คือที่มาของพื้นฐานในเชิงทฤษฎี การเรียนรู้ และนี่คือสิ่งที่เราจะเติบโตต่อไปในอนาคต ที่สำคัญการเติบโตที่ถูกต้องและดีที่สุดในวงการมายากลไทยเรา ในบางครั้งอาจจะมีการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นในสังคมไทยเรา ประเทศไทยของเรา วงการของเรา
"ในคำว่าธุรกิจ จะไม่มีคำว่า เพื่อนฝูง หรือพี่น้อง หรือลูกศิษย์ อาจารย์" ผมอยากให้มันหมดยุคไปได้แล้ว กับสังคมวงการฯของเรา เพราะ ณ ปัจจุบันนี้ เราพึ่งพา อาศัยกันได้ ไม่ใช่หรือ? ไม่ว่าทางตรง หรือ ทางอ้อม ควรหันมาสร้างความสามัคคีในหมู่เพื่อนพ้องมายากลไทยเรา พึ่งพาอาศัยกัน เพื่อเป็นการพัฒนานักมายากลไทยเรา ให้ก้าวทันสากลโลกได้จะดีกว่า หากต่างฝ่ายต่างให้ซึ่งกันและกัน แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน ไม่มีฝ่ายไหนคิดเอาถึงความได้เปรียบเสียเปรียบกัน อย่ามัวแต่มานั่งวางฟอร์ม ว่าข้านี้เก่ง ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่ใช่ ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิด ทุกอย่างต้องมาเริ่มเรียนรู้กันเอาทั้งสิ้น ผิดบ้างถูกบ้าง พวกเรามีชมรมฯ มีรุ่นพี่และรุ่นน้อง มีครูบาอาจารย์ ผมเองไม่เชื่อหรอกครับ ว่าแต่ละคนไม่มีที่มาที่ไป ไม่มีครูบาอาจารย์ ใช้วิธีหัดเองฝึกเอง ทำเอง หากฝึกเองแล้วทำได้ก็อาจจะไม่ใช่วิธีการเล่นที่ถูกต้อง กับส่วนใหญ่เป็นการเล่นที่ผิดวิธีซะมากกว่า ทุกคนล้วนแล้วแต่มีอาจารย์ บางคนไม่กล้าบอกว่าตัวเองมีอาจารย์แต่กลับบอกว่าฝึกเอง มันไม่ถูกต้อง เราต้องมีความเคารพซึ่งกันและกัน และให้เกียรติกันด้วย
"ขึ้นสูงสุด...คืนสู่สามัญ" บางคนอาจจะไม่เคยได้ยินคำๆนี้ แต่บางคน อาจจะคุ้นๆ หูอยู่บ้าง (ประเภทที่บ้าดูหนังกำลังภายใน ) เริ่มต้น ต้องมีการเรียนรู้ ศึกษา และฝึกฝน สำหรับ ศาสตร์ที่มาของกลในแต่ละประเภท นี่แหละคือสิ่งที่กำลังจะบอก โดยเฉพาะการเรียนรู้ในสิ่งที่ถูกต้อง ความเป็นมาเป็นไปว่ามันทำได้อย่างไร เริ่มการทดลองทำในสิ่งใหม่ๆ สร้างสรรค์ ดัดแปลง ในสิ่งใหม่ๆให้เกิดขึ้น ไม่ลอกเลียนแบบกัน ประการสุดท้าย คือการฝึกฝน เพื่อให้เกิดความชำนาญ ก่อนการแสดงจริงให้เกิดความลงตัว แม่นยำ ถูกต้อง จนเป็นธรรมชาติที่สุด สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เราต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ในการจะเป็นนักมายากลที่ดีได้อย่างสมบูรณ์
บางครั้งสิ่งที่เรามองข้ามไปอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราก็ได้ บางคนอาจจะคิดว่าเราซื้ออุปกรณ์มาแล้วก็สามารถเล่น หรือแสดงมันได้ บางครั้งไม่ต้องไปฝึกหรอกกลที่ยากๆแค่นี้ก็เล่นได้แล้วหรือ ซ้อมอะไรกันมากมาย มีอุปกรณ์นิดหน่อยก็ขึ้นเวทีแสดงได้ ไม่เถียงหรอกครับ แต่ในความเป็นศิลปะของการแสดงมันไม่ใช่ ไม่เถียงอีกเหมือนกัน ว่าการซื้ออุปกรณ์นั้นมันไม่ดี บางครั้งมันก็เซฟ กำลังเราไปได้เยอะเช่นเดียวกัน ในขณะที่เรานำไปแสดง
อะไรคือ ขึ้นสูงสุด คืนสู่สามัญ? ในการที่คุณจะก้าว เข้าสู่การเป็นนักแสดง ได้ อย่างแท้จริง หรือดีที่สุด ผู้ชมพากันชื่นชอบที่สุด กับการแสดงของคุณ คุณจะทำอย่างไรให้คนดูประทับใจการแสดงของคุณได้ ต่อจากบทความเล่มที่แล้ว ที่ได้เขียนอธิบายไว้เป็นจุดหนึ่งให้ฉุกคิดและสร้างความเข้าใจ กับการที่จะก้าวเข้ามาสู่การเป็นนักมายากลที่ดี เจาะลึกเข้าสู่การแสดงของเรา เราสร้างและทำการแสดงของเราอย่างไร ลองคิดและมองให้ดีว่ามีส่วนใดส่วนหนึ่ง ของการแสดงเราที่ต้องปรับปรุงบ้าง จุดไหนที่ลงตัวอยู่แล้วก็ไม่ต้องทำอะไรและพยายามทำให้มันดีขึ้นๆไป หากมีจุดไหนไม่ลงตัวก็พยายามหาทางแก้ไขหรือปรับเปลี่ยนอะไรใหม่ๆ ดูจนกว่าจะลงตัว ตรงนี้แหละที่อยากให้นำมาคิดกับประโยคที่ได้เกริ่นไว้คือ ขึ้นสูงสุด คืนสู่สามัญ มีปรัญญา ข้อคิดเป็นภาษาต่างประเทศ อันหนึ่งให้ได้คิดเหมือนกันกับประโยคที่ปรมาจารย์ ทางด้านมายากลระยะใกล้ Dai Vernon คือ Make it simple คำนี้มีความหมายว่า คิดทุกอย่างให้เป็นแบบง่ายๆ เรื่องง่ายๆ และเป็นธรรมชาติที่สุด
บางคนอาจจะคิดว่าเป็นนักมายากลง่ายนิดเดียวเพียงแค่ซื้ออุปกรณ์มาก็ขึ้นเวทีแสดงได้แล้ว ไม่เถียงอีกเช่นกัน แต่การที่จะเป็นนักแสดงหรือการเป็นนักมายากลที่เก่งได้ แสดงได้โดยไม่ต้องพึ่งอุปกรณ์ช่วยนั้นก็ดี นั่นก็คือ คุณต้องฝึกฝน สิ่งที่คุณฝึก มันจะอยู่กับตัวคุณไป ตลอดชีวิตเช่นกัน ทุกคนล้วนมีโอกาส อยู่ที่ว่าเราจะใช้โอกาสที่ได้มานั้นอย่างไร บางครั้งเราอาจจะคิดอะไรที่ยากไป ลองทำอะไรที่ง่ายๆกัน ดูบ้าง คนเราไม่จำเป็นจะต้องเก่งไปเสียทุกอย่าง ลองหาการแสดงที่คิดว่าคุณแสดงแล้วเหมาะสมกับบุคลิคของคุณมากที่สุดจะดีกว่า เดี๋ยวจะสับสนตัวเอง เห็นอะไรก็อยากฝึกอยากเก่ง สุดท้ายมันอาจจะไม่ได้ดีสักอย่าง
บางทีนะครับผู้ชมไม่รู้หรอกครับว่า คุณกำลังทำอะไรอยู่ เราเก่ง แค่ไหนผู้ชมไม่รู้ สิ่งที่ผู้ชมดูตรงไหน สิ่งที่ไม่อาจจะปฏิเสธได้เลยว่าผู้ชม ต้องการความบันเทิง และ ความสนุกสนานมากกว่า จุดนี้แหละ อยากให้ทุกคนได้ฉุกคิด บางครั้ง สิ่งที่เราดูเป็นของง่ายๆ ไม่มีอะไร แต่คุณไม่รู้ หรอก ว่ามันอาจจะเป็นสิ่งที่เราคาดไม่ถึงเลยว่า เมื่อนำมันมาเล่น หรือแสดงให้ผู้ชมดู กลับน่าทึ่งและได้รับเสียงตอบรับจากผู้ชมแบบล้นหลามมากมายก็เป็นไปได้ เฉกเช่นการแสดงหนึ่งกับการเสกไพ่มาจากกลางอากาศหรือ โยนบอลได้หลากหลายท่า พิศดาร เราเล่นหรือแสดงแทบเป็นแทบตาย ฝึกมาแบบเอาเป็นเอาตาย แต่ผู้ชมกลับไม่ทึ่งกับการแสดงเลยแถมยังตะโกนและจับผิดกับกลไพ่ของคุณที่แสดงว่า ว้า
ซ่อนไว้หลังมือ
ตรงกันข้ามกลับมาทึ่งเอากับกลง่ายกว่า ปรบไม้ปรบมือกันยกใหญ่ตัวอย่าง คนหายเข้าไปอยู่ในตะกร้า เอาดาบแทง หลายเล่มไม่เป็นอะไร ลงไปเหยียบซ้ำอีกไม่มีคนอยู่หรือ! สุดท้ายแล้วคนโผล่มาได้อย่างไร คนหายไปอยู่ตรงไหน นี่แหละครับที่อยากให้ทุกท่านได้คิด เป็นการบ้านกัน ท้ายที่สุดหวังว่าบทความนี้คงจะเป็นแนวทางและเครื่องเตือนใจให้พวกเราได้คิดและทำ ในสิ่งที่ควรจะทำ และสร้างสรรค์ผลงานการแสดงของเราได้เป็นอย่างดี ไม่หลงทางทำอะไรสับสน อย่างน้อยก็เพื่อการแสดงของท่าน จะได้ตรงใจผู้ชม และตรงเป้าหมายกับการทำงาน ในการเป็นนักมายากลที่ดี เพื่อการสร้างสรรค์ความบันเทิง สนุกสนานและความมหัศจรรย์ ยังผลให้ผู้ชมได้รับอย่างสูงสุด ลองอ่านดู และไตร่ตรองให้ดี กับบทความที่กล่าวมาทั้งหมด ด้วยความปราถนาดี
|
|
|
|
